เมื่อก่อนผมเคยสงสัยมานานแล้ว ว่าพระแถวบ้านผมเดินมายังไง เพราะระแวกแถวบ้านผมนั้นไม่มีวัดเลย ถ้าพระเดินมาจากวัดที่ใกล้ที่สุด ผมว่าเขาจะต้องเดินมาตั้งแต่ตีสี่เลยล่ะ และผมก็สงสัยมาเรื่อยๆ จนกระทั่งวันนึง ผมเดินเข้าไปในซอยแห่งหนึ่ง ผมก็เห็นพระท่านนั่งสามล้อเข้ามาในซอย จากนั้นก็เดินออกจากซอยไปเพื่อไปรับบาตร ผมจึงอ๋อขึ้นมา แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมท่านไม่ไปลงที่ปากซอยล่ะ จะได้ไม่ต้องเดินไปด้วย หรือกลัวคนไม่ศรัทธา

 

อันนี้เป็นเรื่องของเพื่อนผมคนนึงนะครับ ที่จะเล่าเพราะว่าจะได้เป็นเรื่องที่ดูเหมือนจะดีแต่อาจจะไม่ดีก็ได้ เพื่อให้เพื่อนๆนั้นควรอย่างยิ่งที่จะทำอะไรนั้นก็ควรจะมีแผนสำรองเอาไว้ด้วย เพราะหากว่าเมื่อถึงเวลาแล้ว จะคิดอะไรไม่ออกเพราะมันตันไปหมด
เรื่องก็มีอยู่ว่า เพื่อนผมเมื่อก่อนนั้นทำงานอยู่แผนกจัดซื้อของ family mart เงินเดือนก็ได้อยู่ประมาณ 20000 กว่าๆ แล้วก็ย้ายงานไปอยู่ที่แผนกจัดซื้อเหมือนกัน แต่เป็นที่ jet หรือ jiffy และก็ได้เงินเดือนมากกว่าคือ 4 หมื่น มันก็ดูเหมือนว่าดีนะ เพราะว่าได้เงินเดือนสูงขึ้น ทำงานกับบริษัทฝรั่งด้วย มีสวัสดิการ โบนัสอีก
แต่แล้วเรื่องก็มาเกิดขึ้น เนื่องจากปั๊ม jet นั้นไม่มีโรงกลั่นน้ำมันเป็นของตนเอง ถ้าคิดในอนาคตแล้ว สู้บริษัทน้ำมันจากต่างประเทศที่เข้ามาเปิดในไทยไม่ได้ และมันก็เข้ามาแล้วด้วย นั้นก็คือ petonus , shafron (ไม่แน่ใจสะกดถูกหรือเปล่า) โดยกำไรส่วนใหญ่ของเจ็ทนั้นได้มาจากร้านสะดวกซื้อ jiffy ต่้อมาข่าววงในก็เกิดขึ้น เมื่อมีการตกลงซื้อขายกิจการกัน โดยข่าววงในระบุว่า เชฟรอนเข้าเทคเจ็ท และก่อนหน้านี้ก็เทค คาร์เท็คไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อฝ่ายจัดซื้อรู้ข่าวก็เกิดความรู้สึกว่าเขาคงไม่เอาแผนกจัดซื้อไว้ เพราะว่าที่คาร์เท็คนั้นก็มีร้านสะดวกซื้อและมีโลจิสติกหรือระบบการขนส่งสินค้า แต่เจ็ทหรือจิฟฟีไม่มี แต่ล่าสุดไ้้่้้้้ด้ข่าวว่าเขาไม่เอาทั้งคาร์เท็ค และจิฟฟี แต่ไปโคกับกลุ่มเซ็นทรัลแทน
เพราะฉะนั้นตอนนี้ที่รู้ๆก็คือ แผนกจัดซื้อนั้นต้องปิดอย่างแน่นอน คำถามตามมาก็คือ ตอนนี้เพื่อนผมก็อายุ31ปี แล้วต้องออกจากงานเพื่อไปทำงานในที่แห่งใหม่นั้น มันดูยากมาก เพราะว่าคนจบก็เยอะ คนจบใหม่นั้นมีความสามารถสูง และอายุ31นั้น ก็มากพอที่บริษัททั่วไปจะไม่ค่อยรับ และด้วยเงินเดือนที่สูงนั้น จะทำใจไปรับเงินเดือนที่ต่ำกว่านั้นได้หรือไม่ และอีกอย่างเพื่อนผมก็จบมาทางด้านเลขานุการ ซึ่งไม่ใช่งานที่ขาดแครนเลย
ซึ่งสิ่งที่ผมอยากจะบอกเพื่อนๆนะครับ ว่าในสภาวะเช่นนี้ ทำอะไรควรต้องมีแผนสำรอง อย่างเช่นทำงานประจำอยู่ อาจจะรับงานนอกทำ หรือทำงานอยู่ ก็เก็บเงินเอาไว้ อย่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือย พอถึงเวลามีปัญหาก็เอาเงินไปลงทุนทำธุรกิจส่วนต้วได้ เพราะตอนนี้คุณอาจได้เงินเดือนสูงแต่สักวันนึงอาจไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เหมือนเพื่อนผมอีกคน ทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด ได้เงินเดือน 6 หมื่นกว่า แต่ไม่มีเงินเก็บ ผมเคยได้คุยถึงสาเหตุก็ปรากฏว่า ให้แม่ 2 หมื่น จ่ายงวดค่าบ้านหมื่นห้า ใช้ส่วนตัวทั้งเรื่องเที่ยวกินใช้เดือนละ 2 หมื่นกว่า ก็เลยไม่มีเหลือ (มันจะเที่ยวไปทำไม) ก็ฝากเพื่อนๆไว้นะครับ

 และข่าวล่าสุด ผู้ที่เทคเจ็ทไปนั้นก็คือ ปตท นั่นเอง (ผู้ถือหุ้นเป็นพวก ทษ)

ผมได้มีโอกาสได้พูดคุยกับพ่อค้าที่ไปเซ้งห้องเช่าที่ยูเนี่ยนมอล์ ปรากฏว่ามีแต่คนบ่นว่าไม่มีคนอย่างเดียวเลย ทำไมมันถึงเป็นเช่นนั้นไปได้ เพราะว่าคนที่เป็นเจ้าของ ก็เป็นคนเดียวกับที่ โบนันซ่าตรงมาบุญครองเลยนะ เท่าที่ผมลองมาวิเคราะห์ดูนะ ผมว่าอย่างแรกคือเงินเขาไม่หนาพอ เพราะว่าตอนที่เขาเปิดให้จองนั้น เขาก็ให้คนจองทยอยจ่ายค่าเซ้งเลยก่อนที่ห้างจะเสร็จด้วย เหมือนกับการจองบ้านก่อนที่จะสร้างเสร็จเลย พอถึงเวลาเขาก็เลยไม่มีงบในการโปรโมทให้เป็นที่รู้จัก อย่างที่สอง เขาไม่มีจุดขาย อย่างเช่นห้างอื่นๆ อย่างเช่น พันธ์ทิพย์ก็เป็นห้างไอที เพลทินั่มก็เป็นห้างขายเสื้อผ้าราคาถูก เพราะว่ายูเนี่ยนมอล์ก็คือห้างทั่วไป ไม่ได้โดดเด่นมากมาย จึงไม่รู้ว่าจะชูจุดขายได้ยังไง อย่างที่สาม ผมว่าจังหวะการเปิดตัวนั้นถูกสยามพารากอนกลบหมด เพราะมีแต่คนพูดถึงแต่สยามพารากอนอย่างเดียวเลย บางคนยังไม่รู้จักยูเนี่ยมอล์เลยด้วยซ้ำ มีแต่รู้จักแต่สยามพารากอน ขนาดคนต่างจังหวัดที่ไม่ได้อยู่ในกรุงเทพยังรู้จักเลย อย่างที่สี่ คือเรืองการเดินทาง เพราะว่ารถตู้ก็ไม่มี ถึงมีรถไฟใต้ดิน แต่ก็ไม่มีการประชาสัมพันธ์ว่าขึ้นทางไหน เพราะส่วนใหญ่คนจะขึ้นทางลาดพร้าวมากกว่า ก็เลยไม่รู้จะไปขึ้นทางยูเนี่ยนทำไม และสายรถเมลล์ก็น้อยกว่าต่างหาก ถึงแม้ว่าจะมีสายรถเมลล์วิ่งมาทางยูเนี่ยน แต่คนก็คิดว่าถ้าขึ้นทางลาดพร้าวอาจจะได้ที่นั่ง เพราะว่าเป็นป้ายก่อน ยูเนี่ยนป้ายนึง ที่ผมวิเคราะห็มานั้นเป็นเหตุผลส่วนตัวเท่านั้น อาจจะมีคนอื่นที่วิเคราะห์ออกมาได้ดีกว่าหรือมากกว่าผม ยังไงก็ช่วยบอกกันบ้างนะครับ เพราะว่าผมคิดว่าหลายหัวก็ย่อมดีกว่าหัวเดียวแน่นอน

 

ผมว่าหากคุณเป็นคนที่ขายของอยู่คนหนึ่ง คุณจะรู้สึกว่าทำไมนะ ทั้งๆที่รัฐบาลก็จ่ายเงินให้ imf แล้ว และก็มาบอกเราว่า gdp นั้นโตเท่านั้นเท่านี้ แต่ทำไมถึงยังรู้สึกว่า มันขายของยากขึ้น หรือแม้กระทั่งว่าธนาคารก็ปล่อยกู้ให้กับธุรกิจ sme แล้ว ทำไมถึงยังยอดตกอยู่
เท่าที่ผมมีประสบการ์ณขายของมา ผมว่ามันเป็นเพราะว่ารัฐต้องการให้คนมีการใช้จ่ายมากขึ้น จึงได้ปล่อยสินเชื่อออกมาให้คนทำมาค้าขายมากขึ้น ธนาคารก็จะได้ดอกเบี้ย และเมื่อคนสามารถทำธุรกิจแล้วก็จะมีเงินไว้ใช้จ่าย แต่รู้ไหมครับว่าทุกวันนี้มีคนขายมากกว่าคนซื้อเสียอีก แล้วลองคิดดูว่าจะขายใครล่ะครับ
และเมื่อคุณกู้เงินมา แน่นอนคุณก็ต้องจ่ายดอกเบี้ย แล้วแทนที่คุณจะเอาเงินมาซื้อของ คงไม่มีแน่นอน นอกเสียจากว่าคุณจะซื้อเฉพาะของใช้ส่วนตัวเท่านั้น
ลองดูสิครับว่าตอนนี้ก็มีที่ขายของผุดกันเป็นดอกเห็ด เช่น platinum fasion mall, union mall, century mall, siam palagon, world trade center ปรับปรุงใหม่ และก็อีกหลายแห่งที่ยังไม่พูดถึง
ผมว่าต่อไปขายของยากแน่นอน คุณล่ะว่ายังไง

 

ครั้งนึงในชีวิตผมมีโอกาสได้เปิดผับเป็นของตัวเองแถวหลังสวนลุม ชื่อ"มาเม้า มาเมา" ถ้าเพื่อนๆคนไหนเคยไปก็ comment มาได้นะครับ
ผมเปิดมาได้แค่ปีเดียวก็ต้องปิดไป เนื่องจากเกิดปัญหาหลายอย่าง แต่สิ่งที่ผมได้มานั้นก็คือประสบการ์ณที่ดีมากมาย พร้อมทั้งได้เจอผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาที่ร้าน และสิ่งที่ผมกำลังจะบอกเล่านั้นก็เป็นเรื่องราวย่อๆต่างๆที่ผมอยากจะบอกนะครับ
ผับของผมนั้นจะเป็นสไตล์มีดนตรีสด ซึ่งลูกค้าสามารถที่จะขอเพลงแล้วขึ้นมาร้องได้ คือเป็นการให้ลูกค้ามามีส่วนร่วมกับทางร้านเรา แต่ผับผมเสียอยู่อย่างคือ ไม่ค่อยมีผู้หญิงเข้ามาในร้านเท่าไหร่ ส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชาย ก็เลยไม่ค่อยมีอะไรดึงดูด แต่ไม่เป็นไรเราเน้นความเป็นกันเองมากกว่า
ทุกวันผมจะต้องเข้ามาที่ร้านและก็เมากลับบ้านทุกวัน เพราะว่าเราจะต้อง entertain ลูกค้า หรือกินกับลูกค้านั่นเอง ทำให้ช่วงนั้นสุขภาพไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ และปัญหาปวดหัวที่สุด ก็เห็นจะเป็นเจ้าหนูยักษ์ ที่ไม่รู้ว่ามันเข้ามาทางไหน และก็ไม่รู้ว่ามันไปหลบอยู่ที่ไหนแล้ว ปัญหาก็คือว่า มันจะชอบไปกัดสายไฟ โดยที่เราก็ไม่รู้ว่ามันจะกัดสายไฟอะไรไปบ้าง บางทีมันก็กัดสายของไฟ ทำให้เปิดไฟไม่ติด และเราก็กลัวว่าถ้ามันกัดไปโดนสายไฟที่เป็น main ของร้านแล้วล่ะก็ คืนนั้นไม่ต้องขายกันเลยล่ะ เพราะเล่นดนตรีไม่ได้ เปิดดีเจก็ไม่ได้ เราถึงต้องมาหาทางที่จะกำจัดมันออกไป ซึ่งตอนนั้นเราก็คิดหลายวิธีด้วยกัน เช่นเอายาฆ่าหนูให้มันกิน แต่ก็ไม่ได้เพราะเรากลัวว่ามันจะตายแล้วไม่รู้ไปอยู่ไหน ถ้าหาไม่เจอก็เหม็นตายเลย มีเพื่อนเสนอว่าให้เลี้ยงแมว มันจะได้มาจับหนู ผมก็บอกว่าหนูมันตัวใหญ่กว่าแมวอีก แล้วมันจะจับหนูได้หรือ ผมกลัวว่ามันจะโดนหนูจับกินล่ะไม่ว่า แล้วเราจะทำยังไง ตอนนั้นเราคิดขึ้นมาถึงบริษัทรับกำจัดหนู แต่เราก็ไม่ได้โทรไปเนื่องจากว่า อยู่ดีๆมันก็มาติดกับเราเอง ด้วยกาวดักหนู จนในที่สุดเราก็สามารถกำจัดมันออกไปจากร้านได้ เฮ้อ.....